شعر
واسه بی حوصلگی هام
یه اتاق بسته می خوام
واسه فهمیدن حرفهام
یه دل شکسته می خوام
یه اتاق بسته می خوام
که من رو جدا کنه
از همه ی آدمهای شهر شلوغ
یه دل شکسته می خوام
که من رو صدا کنه
از توی این همه خنده ی دروغ
منِ بی حوصله بیهوده که بی حوصله نیستم
چی بگم؟هیچی نگم بهتره اهل گله نیستم
یه اتاق بسته تسکین می ده دردای من رو
یه دل شکسته خوب می شناسه دنیای من رو
آنزمان که دستانم را لمس کردی
جای انگشتانت بر شيشهء قلبم حک شد ...
آنزمان که در چشمانم خيره گشتی
تاريکی قلبم با روشنای وجودت درخشش گرفت ...
و گوشه گوشهء پهنايِ اين صندوقچه را
من خود با زبانِ خويش برايت خواندم ...
دستم را گرفتی ....
قلبم را گرفتی ....
وجودم را گرفتی ....
حال بازگرد و به آنچه از من به جای مانده بنگر ٫
آيا چيزی ميبينی ؟
هر کجا هستم
تو را هر جا که هستی
می پرستم
I LOVE YOU
